|
Wederom zwemen in de modder van onze liefde, troebele juwelen onder de bodem, graven in drekkige stront voor vervaagde kleuren. Professionele aanpak van gevoel omwille van het geluk als winst, geluk als verhandelbaar goed, geluk als meerwaarde omzettend in luxueus samenzijn.
Het is nu duidelijk, resocialiseren van passief terrorisme sluiten we niet uit. We gaan onderscheid maken; democratische liefde, concessionele liefde…..
Ik vind het wel aardig dat er dingen zijn die je niet weet, ik ben de mening toegedaan dat ik het helemaal niet als gelovige wil meemaken, liever grijp ik koortsig om me heen, principes vermijdend. Dit uit zwakheid of om te kunnen leven, en dan nog, is zwakheid een reden om je te schamen of is zwakheid de keuze te kunnen kiezen wanneer je maar wilt? Het liefst was ik alle meningen toegedaan dan kon ik zwemmen in alle modder.
|