politiek correct

Vakkundig vernietigd, nu wanhopig zoekend en opeens doorslaan. Dat is raar politiek correct denken.
Mensen van het schrift beslissen aan de andere kant van het veld dat er meer gesjacherd mag worden, en het verbaast ze een beetje hoe grof we dat vrijheid noemen.

Zonder te laten merken dat het in onze genen zit, zo’n compromis; onze zendingsdrift in de volksaard, lijken we nu opeens minder conservatief. Op zich is dat knap.
Ingedekt op een openlijke manier, een alom vertegenwoordigd sociaal experiment, doch hoe moeten we onze verbazing over tolerantie in passen.
Je ziet, met dezelfde lading begrijpen we het zelf niet goed maar we gebruiken onze vrijheid van mening, nee zelfs plicht tot mening. En daar moeten we zo goed mogelijk voor zorgen met alle technologie die ons ter beschikking staat.
En vergeet niet, daar moeten we erg aan wennen.
Voor zover we er een helder beeld van hebben, kunnen hebben.

Een imagocampagne uit eigen ervaring kleeft aan die enorm hooggespannen verwachtingen. Vergeet dat in ieder geval nooit. Politiek correct.